Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

отру́ливать несов. адру́льваць;

отрули́ть сов. адрулі́ць.

отрухля́веть сов. спарахне́ць, струхле́ць.

отрыба́чить сов., разг. адрыба́чыць.

отры́в в разн. знач. адры́ў, -ры́ву м.;

ли́ния отры́ва на квита́нции лі́нія адры́ву на квіта́нцыі;

без отры́ва от произво́дства без адры́ву ад вытво́рчасці.

отрыва́ниеI адрыва́нне, -ння ср.; см. отрыва́тьI;

отрыва́ниеII

1. адко́пванне, -ння ср.;

2. капа́нне, -ння ср.; см. отрыва́тьII.

отрыва́тьI несов. (к оторва́ть) прям., перен. адрыва́ць;

отрыва́тьII несов. (к отры́ть)

1. прям., перен. адко́пваць;

2. (окоп) капа́ць.

отрыва́тьсяI несов.

1. адрыва́цца; (отдираться) аддзіра́цца; см. оторва́ться;

2. страд. адрыва́цца; см. отрыва́тьI.