koryto
koryt|o
н.
1. карыта; кармушка;
2. рэчышча;
rzeka wyszła z ~a — рэчка вышла з берагоў;
rzeka zmieniła ~o — рака змяніла рэчышча
korzec
м. карэц (мера і посуд);
znaleźli się w korcu maku — чорт сем пар лапцей стаптаў, пакуль пару сабраў;
schować (ukryć) pod korzec — схаваць; трымаць у тайне
korzenionóżka
ж. заал. караняножка (Rhizopoda)
korzenny
1. бакалейны;
sklep korzenny — бакалейная крама; бакалея;
2. востры, рэзкі;
smak korzenny — востры смак
korzeń
korze|ń
м.
1. корань;
~ń przybyszowy бат. корань адвентыўны;
puścić ~nie — пусціць карэнні;
wyrwać co z ~niami — вырваць (знішчыць) што з каранямі;
2. ~nie мн. прыправы, карэнне
korzonek
korzon|ek
м. карэньчык;
zapalenie ~ków nerwowych мед. запаленне нерваў
korzyć się
незак. пакарацца, скарацца