дысерта́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дысерта́цыя |
дысерта́цыі |
| Р. |
дысерта́цыі |
дысерта́цый |
| Д. |
дысерта́цыі |
дысерта́цыям |
| В. |
дысерта́цыю |
дысерта́цыі |
| Т. |
дысерта́цыяй дысерта́цыяю |
дысерта́цыямі |
| М. |
дысерта́цыі |
дысерта́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дысідэ́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дысідэ́нт |
дысідэ́нты |
| Р. |
дысідэ́нта |
дысідэ́нтаў |
| Д. |
дысідэ́нту |
дысідэ́нтам |
| В. |
дысідэ́нта |
дысідэ́нтаў |
| Т. |
дысідэ́нтам |
дысідэ́нтамі |
| М. |
дысідэ́нце |
дысідэ́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дысідэ́нтка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дысідэ́нтка |
дысідэ́нткі |
| Р. |
дысідэ́нткі |
дысідэ́нтак |
| Д. |
дысідэ́нтцы |
дысідэ́нткам |
| В. |
дысідэ́нтку |
дысідэ́нтак |
| Т. |
дысідэ́нткай дысідэ́нткаю |
дысідэ́нткамі |
| М. |
дысідэ́нтцы |
дысідэ́нтках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дысідэ́нцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дысідэ́нцкі |
дысідэ́нцкая |
дысідэ́нцкае |
дысідэ́нцкія |
| Р. |
дысідэ́нцкага |
дысідэ́нцкай дысідэ́нцкае |
дысідэ́нцкага |
дысідэ́нцкіх |
| Д. |
дысідэ́нцкаму |
дысідэ́нцкай |
дысідэ́нцкаму |
дысідэ́нцкім |
| В. |
дысідэ́нцкі (неадуш.) дысідэ́нцкага (адуш.) |
дысідэ́нцкую |
дысідэ́нцкае |
дысідэ́нцкія (неадуш.) дысідэ́нцкіх (адуш.) |
| Т. |
дысідэ́нцкім |
дысідэ́нцкай дысідэ́нцкаю |
дысідэ́нцкім |
дысідэ́нцкімі |
| М. |
дысідэ́нцкім |
дысідэ́нцкай |
дысідэ́нцкім |
дысідэ́нцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дысідэ́нцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дысідэ́нцтва |
| Р. |
дысідэ́нцтва |
| Д. |
дысідэ́нцтву |
| В. |
дысідэ́нцтва |
| Т. |
дысідэ́нцтвам |
| М. |
дысідэ́нцтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
дысіла́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дысіла́н |
дысіла́ны |
| Р. |
дысіла́ну |
дысіла́наў |
| Д. |
дысіла́ну |
дысіла́нам |
| В. |
дысіла́н |
дысіла́ны |
| Т. |
дысіла́нам |
дысіла́намі |
| М. |
дысіла́не |
дысіла́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дысіліцы́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дысіліцы́д |
дысіліцы́ды |
| Р. |
дысіліцы́ду |
дысіліцы́даў |
| Д. |
дысіліцы́ду |
дысіліцы́дам |
| В. |
дысіліцы́д |
дысіліцы́ды |
| Т. |
дысіліцы́дам |
дысіліцы́дамі |
| М. |
дысіліцы́дзе |
дысіліцы́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дысімілява́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дысімілю́ецца |
дысімілю́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дысімілява́ўся |
дысімілява́ліся |
| ж. |
дысімілява́лася |
| н. |
дысімілява́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дысіміляты́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дысіміляты́ўны |
дысіміляты́ўная |
дысіміляты́ўнае |
дысіміляты́ўныя |
| Р. |
дысіміляты́ўнага |
дысіміляты́ўнай дысіміляты́ўнае |
дысіміляты́ўнага |
дысіміляты́ўных |
| Д. |
дысіміляты́ўнаму |
дысіміляты́ўнай |
дысіміляты́ўнаму |
дысіміляты́ўным |
| В. |
дысіміляты́ўны (неадуш.) дысіміляты́ўнага (адуш.) |
дысіміляты́ўную |
дысіміляты́ўнае |
дысіміляты́ўныя (неадуш.) дысіміляты́ўных (адуш.) |
| Т. |
дысіміляты́ўным |
дысіміляты́ўнай дысіміляты́ўнаю |
дысіміляты́ўным |
дысіміляты́ўнымі |
| М. |
дысіміляты́ўным |
дысіміляты́ўнай |
дысіміляты́ўным |
дысіміляты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.