дысідэ́нцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| дысідэ́нцтва | |
| дысідэ́нцтва | |
| дысідэ́нцтву | |
| дысідэ́нцтва | |
| дысідэ́нцтвам | |
| дысідэ́нцтве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)