дысідэ́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дысідэ́нтка дысідэ́нткі
Р. дысідэ́нткі дысідэ́нтак
Д. дысідэ́нтцы дысідэ́нткам
В. дысідэ́нтку дысідэ́нтак
Т. дысідэ́нткай
дысідэ́нткаю		 дысідэ́нткамі
М. дысідэ́нтцы дысідэ́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)