Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя

занату́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. занату́руся занату́рымся
2-я ас. занату́рышся занату́рыцеся
3-я ас. занату́рыцца занату́рацца
Прошлы час
м. занату́рыўся занату́рыліся
ж. занату́рылася
н. занату́рылася
Загадны лад
2-я ас. занату́рся занату́рцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час занату́рыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

за́нач

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
за́нач - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

заначава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заначу́ю заначу́ем
2-я ас. заначу́еш заначу́еце
3-я ас. заначу́е заначу́юць
Прошлы час
м. заначава́ў заначава́лі
ж. заначава́ла
н. заначава́ла
Загадны лад
2-я ас. заначу́й заначу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заначава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зана́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зана́чка зана́чкі
Р. зана́чкі зана́чак
Д. зана́чцы зана́чкам
В. зана́чку зана́чкі
Т. зана́чкай
зана́чкаю		 зана́чкамі
М. зана́чцы зана́чках

Крыніцы: sbm2012.

заначо́ўваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заначо́ўваю заначо́ўваем
2-я ас. заначо́ўваеш заначо́ўваеце
3-я ас. заначо́ўвае заначо́ўваюць
Прошлы час
м. заначо́ўваў заначо́ўвалі
ж. заначо́ўвала
н. заначо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. заначо́ўвай заначо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заначо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

зана́чыць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зана́чу -
2-я ас. зана́чыш -
3-я ас. зана́чыць зана́чаць
Прошлы час
м. зана́чыў зана́чылі
ж. зана́чыла
н. зана́чыла

Крыніцы: sbm2012.

зангажава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зангажу́юся зангажу́емся
2-я ас. зангажу́ешся зангажу́ецеся
3-я ас. зангажу́ецца зангажу́юцца
Прошлы час
м. зангажава́ўся зангажава́ліся
ж. зангажава́лася
н. зангажава́лася
Загадны лад
2-я ас. зангажу́йся зангажу́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час зангажава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

зандава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зандава́нне зандава́нні
Р. зандава́ння зандава́нняў
Д. зандава́нню зандава́нням
В. зандава́нне зандава́нні
Т. зандава́ннем зандава́ннямі
М. зандава́нні зандава́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

зандава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зандава́ны зандава́ная зандава́нае зандава́ныя
Р. зандава́нага зандава́най
зандава́нае		 зандава́нага зандава́ных
Д. зандава́наму зандава́най зандава́наму зандава́ным
В. зандава́ны (неадуш.)
зандава́нага (адуш.)		 зандава́ную зандава́нае зандава́ныя (неадуш.)
зандава́ных (адуш.)
Т. зандава́ным зандава́най
зандава́наю		 зандава́ным зандава́нымі
М. зандава́ным зандава́най зандава́ным зандава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

зандава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зандава́ны зандава́ная зандава́нае зандава́ныя
Р. зандава́нага зандава́най
зандава́нае		 зандава́нага зандава́ных
Д. зандава́наму зандава́най зандава́наму зандава́ным
В. зандава́ны (неадуш.)
зандава́нага (адуш.)		 зандава́ную зандава́нае зандава́ныя (неадуш.)
зандава́ных (адуш.)
Т. зандава́ным зандава́най
зандава́наю		 зандава́ным зандава́нымі
М. зандава́ным зандава́най зандава́ным зандава́ных

Кароткая форма: зандава́на.

Крыніцы: piskunou2012.