Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’
бгдежзйклнпрстхцчшя

вераце́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вераце́льніца вераце́льніцы
Р. вераце́льніцы вераце́льніц
Д. вераце́льніцы вераце́льніцам
В. вераце́льніцу вераце́льніц
Т. вераце́льніцай
вераце́льніцаю		 вераце́льніцамі
М. вераце́льніцы вераце́льніцах

Крыніцы: piskunou2012.

вераце́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вераце́ннік вераце́ннікі
Р. вераце́нніка вераце́ннікаў
Д. вераце́нніку вераце́ннікам
В. вераце́нніка вераце́ннікаў
Т. вераце́ннікам вераце́ннікамі
М. вераце́нніку вераце́нніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вераце́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вераце́нніца вераце́нніцы
Р. вераце́нніцы вераце́нніц
Д. вераце́нніцы вераце́нніцам
В. вераце́нніцу вераце́нніц
Т. вераце́нніцай
вераце́нніцаю		 вераце́нніцамі
М. вераце́нніцы вераце́нніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вераце́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вераце́нны вераце́нная вераце́ннае вераце́нныя
Р. вераце́ннага вераце́ннай
вераце́ннае		 вераце́ннага вераце́нных
Д. вераце́ннаму вераце́ннай вераце́ннаму вераце́нным
В. вераце́нны
вераце́ннага		 вераце́нную вераце́ннае вераце́нныя
Т. вераце́нным вераце́ннай
вераце́ннаю		 вераце́нным вераце́ннымі
М. вераце́нным вераце́ннай вераце́нным вераце́нных

Крыніцы: krapivabr2012.

вераце́нца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вераце́нца вераце́нцы
Р. вераце́нца вераце́нцаў
Д. вераце́нцу вераце́нцам
В. вераце́нца вераце́нцы
Т. вераце́нцам вераце́нцамі
М. вераце́нцы вераце́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вераце́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Вераце́я
Р. Вераце́і
Д. Вераце́і
В. Вераце́ю
Т. Вераце́яй
Вераце́яю
М. Вераце́і

верацёнападо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. верацёнападо́бны верацёнападо́бная верацёнападо́бнае верацёнападо́бныя
Р. верацёнападо́бнага верацёнападо́бнай
верацёнападо́бнае		 верацёнападо́бнага верацёнападо́бных
Д. верацёнападо́бнаму верацёнападо́бнай верацёнападо́бнаму верацёнападо́бным
В. верацёнападо́бны (неадуш.)
верацёнападо́бнага (адуш.)		 верацёнападо́бную верацёнападо́бнае верацёнападо́бныя (неадуш.)
верацёнападо́бных (адуш.)
Т. верацёнападо́бным верацёнападо́бнай
верацёнападо́бнаю		 верацёнападо́бным верацёнападо́бнымі
М. верацёнападо́бным верацёнападо́бнай верацёнападо́бным верацёнападо́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

верацё́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. верацё́ннік верацё́ннікі
Р. верацё́нніка верацё́ннікаў
Д. верацё́нніку верацё́ннікам
В. верацё́нніка верацё́ннікаў
Т. верацё́ннікам верацё́ннікамі
М. верацё́нніку верацё́нніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

верацё́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. верацё́нны верацё́нная верацё́ннае верацё́нныя
Р. верацё́ннага верацё́ннай
верацё́ннае		 верацё́ннага верацё́нных
Д. верацё́ннаму верацё́ннай верацё́ннаму верацё́нным
В. верацё́нны (неадуш.)
верацё́ннага (адуш.)		 верацё́нную верацё́ннае верацё́нныя (неадуш.)
верацё́нных (адуш.)
Т. верацё́нным верацё́ннай
верацё́ннаю		 верацё́нным верацё́ннымі
М. верацё́нным верацё́ннай верацё́нным верацё́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

верацяно́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. верацяно́ верацёны
верацяны́
Р. верацяна́ верацён
Д. верацяну́ верацёнам
В. верацяно́ верацёны
верацяны́
Т. верацяно́м верацёнамі
М. верацяне́ верацёнах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.