Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

канюшы́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канюшы́навы канюшы́навая канюшы́навае канюшы́навыя
Р. канюшы́навага канюшы́навай
канюшы́навае		 канюшы́навага канюшы́навых
Д. канюшы́наваму канюшы́навай канюшы́наваму канюшы́навым
В. канюшы́навы (неадуш.)
канюшы́навага (адуш.)		 канюшы́навую канюшы́навае канюшы́навыя (неадуш.)
канюшы́навых (адуш.)
Т. канюшы́навым канюшы́навай
канюшы́наваю		 канюшы́навым канюшы́навымі
М. канюшы́навым канюшы́навай канюшы́навым канюшы́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

канюшынасе́янне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. канюшынасе́янне
Р. канюшынасе́яння
Д. канюшынасе́янню
В. канюшынасе́янне
Т. канюшынасе́яннем
М. канюшынасе́янні

Крыніцы: piskunou2012.

канюшынацё́рачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канюшынацё́рачны канюшынацё́рачная канюшынацё́рачнае канюшынацё́рачныя
Р. канюшынацё́рачнага канюшынацё́рачнай
канюшынацё́рачнае		 канюшынацё́рачнага канюшынацё́рачных
Д. канюшынацё́рачнаму канюшынацё́рачнай канюшынацё́рачнаму канюшынацё́рачным
В. канюшынацё́рачны (неадуш.)
канюшынацё́рачнага (адуш.)		 канюшынацё́рачную канюшынацё́рачнае канюшынацё́рачныя (неадуш.)
канюшынацё́рачных (адуш.)
Т. канюшынацё́рачным канюшынацё́рачнай
канюшынацё́рачнаю		 канюшынацё́рачным канюшынацё́рачнымі
М. канюшынацё́рачным канюшынацё́рачнай канюшынацё́рачным канюшынацё́рачных

Крыніцы: piskunou2012.

канюшынацё́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. канюшынацё́рка канюшынацё́ркі
Р. канюшынацё́ркі канюшынацё́рак
Д. канюшынацё́рцы канюшынацё́ркам
В. канюшынацё́рку канюшынацё́ркі
Т. канюшынацё́ркай
канюшынацё́ркаю		 канюшынацё́ркамі
М. канюшынацё́рцы канюшынацё́рках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

канюшы́ніна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. канюшы́ніна канюшы́ніны
Р. канюшы́ніны канюшы́нін
Д. канюшы́ніне канюшы́нінам
В. канюшы́ніну канюшы́ніны
Т. канюшы́нінай
канюшы́нінаю		 канюшы́нінамі
М. канюшы́ніне канюшы́нінах

Крыніцы: piskunou2012.

канюшы́нішча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. канюшы́нішча канюшы́нішчы
Р. канюшы́нішча канюшы́нішчаў
канюшы́нішч
Д. канюшы́нішчу канюшы́нішчам
В. канюшы́нішча канюшы́нішчы
Т. канюшы́нішчам канюшы́нішчамі
М. канюшы́нішчы канюшы́нішчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

канюшы́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. канюшы́нка
Р. канюшы́нкі
Д. канюшы́нцы
В. канюшы́нку
Т. канюшы́нкай
канюшы́нкаю
М. канюшы́нцы

Крыніцы: piskunou2012.

канюшы́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канюшы́нны канюшы́нная канюшы́ннае канюшы́нныя
Р. канюшы́ннага канюшы́ннай
канюшы́ннае		 канюшы́ннага канюшы́нных
Д. канюшы́ннаму канюшы́ннай канюшы́ннаму канюшы́нным
В. канюшы́нны (неадуш.)
канюшы́ннага (адуш.)		 канюшы́нную канюшы́ннае канюшы́нныя (неадуш.)
канюшы́нных (адуш.)
Т. канюшы́нным канюшы́ннай
канюшы́ннаю		 канюшы́нным канюшы́ннымі
М. канюшы́нным канюшы́ннай канюшы́нным канюшы́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ка́ня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ка́ня ка́ні
Р. ка́ні ка́няў
Д. ка́ні ка́ням
В. ка́ню ка́ні
Т. ка́няй
ка́няю		 ка́нямі
М. ка́ні ка́нях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Каня́бічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каня́бічы
Р. Каня́біч
Каня́бічаў
Д. Каня́бічам
В. Каня́бічы
Т. Каня́бічамі
М. Каня́бічах