Дуна́йчыцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дуна́йчыцы | |
| Дуна́йчыц Дуна́йчыцаў |
|
| Дуна́йчыцам | |
| Дуна́йчыцы | |
| Дуна́йчыцамі | |
| Дуна́йчыцах |
Дуна́йчыцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дуна́йчыцы | |
| Дуна́йчыц Дуна́йчыцаў |
|
| Дуна́йчыцам | |
| Дуна́йчыцы | |
| Дуна́йчыцамі | |
| Дуна́йчыцах |
дунга́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дунга́нін | дунга́не | |
| дунга́ніна | дунга́н | |
| дунга́ніну | дунга́нам | |
| дунга́ніна | дунга́н | |
| дунга́нінам | дунга́намі | |
| дунга́ніне | дунга́нах |
Крыніцы:
дунга́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дунга́нка | дунга́нкі | |
| дунга́нкі | дунга́нак | |
| дунга́нцы | дунга́нкам | |
| дунга́нку | дунга́нак | |
| дунга́нкай дунга́нкаю |
дунга́нкамі | |
| дунга́нцы | дунга́нках |
Крыніцы:
дунга́нскі
прыметнік, адносны
| дунга́нскі | дунга́нская | дунга́нскае | дунга́нскія | |
| дунга́нскага | дунга́нскай дунга́нскае |
дунга́нскага | дунга́нскіх | |
| дунга́нскаму | дунга́нскай | дунга́нскаму | дунга́нскім | |
| дунга́нскі ( дунга́нскага ( |
дунга́нскую | дунга́нскае | дунга́нскія ( дунга́нскіх ( |
|
| дунга́нскім | дунга́нскай дунга́нскаю |
дунга́нскім | дунга́нскімі | |
| дунга́нскім | дунга́нскай | дунга́нскім | дунга́нскіх | |
Крыніцы:
Ду́ндаўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Ду́ндаўшчына | |
| Ду́ндаўшчыны | |
| Ду́ндаўшчыне | |
| Ду́ндаўшчыну | |
| Ду́ндаўшчынай Ду́ндаўшчынаю |
|
| Ду́ндаўшчыне |
дундзе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| дундзе́нне | |
| дундзе́ння | |
| дундзе́нню | |
| дундзе́нне | |
| дундзе́ннем | |
| дундзе́нні |
Крыніцы:
Ду́ндзеры
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Ду́ндзеры | |
| Ду́ндзераў | |
| Ду́ндзерам | |
| Ду́ндзеры | |
| Ду́ндзерамі | |
| Ду́ндзерах |
дундзе́ць
‘грукатаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| дунджу́ | дундзі́м | |
| дундзі́ш | дундзіце́ | |
| дундзі́ць | дундзя́ць | |
| Прошлы час | ||
| дундзе́ў | дундзе́лі | |
| дундзе́ла | ||
| дундзе́ла | ||
| Загадны лад | ||
| дундзі́ | дундзі́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| дундзячы́ | ||
Крыніцы:
ду́ндзік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ду́ндзік | ду́ндзікі | |
| ду́ндзіка | ду́ндзікаў | |
| ду́ндзіку | ду́ндзікам | |
| ду́ндзіка | ду́ндзікаў | |
| ду́ндзікам | ду́ндзікамі | |
| ду́ндзіку | ду́ндзіках |
Крыніцы:
ду́ндзіць
‘ссаць, смактаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ду́нджу | ду́ндзім | |
| ду́ндзіш | ду́ндзіце | |
| ду́ндзіць | ду́ндзяць | |
| Прошлы час | ||
| ду́ндзіў | ду́ндзілі | |
| ду́ндзіла | ||
| ду́ндзіла | ||
| Загадны лад | ||
| ду́ндзі | ду́ндзіце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ду́ндзячы | ||
Крыніцы: