яго́
1. займ. асаб. родн. і він. скл., гл. ён і яно́;
2. гл. ягоны
яго́ны прыналежны займ., ужываецца толькі адносна адушаўлёных асобаў sein (перад наз.); der [die, das] séine, der [die, das] séinige (без наз.);
гэ́та яго́ная кні́га das ist sein Buch;
да́йце мне маю́ кні́гу, я вам дам яго́ную gében Sie mir mein Buch, ich gebe Íhnen sein(e)s