Verbum

род​^I м. гіст. Síppe f -, -n, Gens f -,pl Géntes;

2. (пакаленне) Generatión f -, -en;

3. біял. Gáttung f -, -en, Génus n -s, pl Génera;

4. (гатунак, від) Gáttung f -, -en, Art f -, -en, Sórte f -, -n;

род войскаў Wáffengattung f -, Trúppengattung f -, Waffe f -;

5. грам. Geschlécht n -(e)s, -er, Génus n -, pl Génera;

мужчы́нскі род das männliche Geschlécht, Máskulinum n -s;

жано́чы род das wéibliche Geschlécht, Fémininum n -s;

нія́кі род das sächliche Geschlécht, Néutrum n -s;

◊

без роду, без пле́мені óhne Héimat und Verwándte [Váterhaus];

на раду́ напі́сана es war sein Schícksal;

няма́ ро́ду без выро́ду ≅ in jéder Hérde fíndet sich ein räudiges Schaf

ро́давы мед. Gebúrts-;

ро́давыя схва́ткі Gebúrtswehen pl

родапачына́льнік м.

1. (продак) Stámmvater m -s, -väter; Úrahn(e) m -(e)s і -(e)n, -(e)n; Ahn m -(e)s і -en, -en;

3. (заснавальнік) Begründer m -s, -

Ро́дас м. Rhódos n -

ро́дзіч м. разм. Ánverwandte (sub) m -n, -n, Verwándte (sub) m -n, -n

ро́днасны

1. verwándschaftlich; Verwándschafts-;

ро́днасныя су́вязі verwándschaftliche Bánde, Verwándtschaftsbande pl;

ро́днасныя адно́сіны verwándtschaftliche Bezíehungen;

2. (блізкі) verwándt;

ро́днасныя мо́вы verwándte Spráchen

ро́днасць ж.

1. Verwándtschaft f -;

кро́ўная ро́днасць Blútsverwandtschaft f -;

быць у ро́днасці verwándt sein, in verwándtschaftlichem Verhältnis stehen*;

быць у далёкай ро́днасці wéitläufig verwándt sein;

2. (блізкасць, падабенства) Verwándtschaft f -, Ähnlichkeit f -; Nähe f -;

ро́днасць душ Séelenverwándtschaft f -, Wáhlverwandtschaft f -

ро́дны

1. (blúts)verwandt; léiblich;

ро́дны ба́цька der léibliche Váter;

2. (свой, блізкі) náhe; héimatlich; héimisch, Héimat(s)-; Váter-; Mútter-;

ро́дны го́рад Váterstadt f -, -städte;

3. (дарагі) lieb, téuer;

4. у знач. наз. м. mein Líeber [Téuer] (у звароце)

ро́ды мн. Níederkunft f -, -künfte, Entbíndung f -, -en; Gebúrt f -, -en

ро́дый м. хім. Rhódium n -s