Verbum

дабрачы́нны гл. дабрaдзeйны

дабрая́каснасць ж.

1. Güte f -, -n; hóhe [gute] Qualität f -, -en; éinwandfreie Bescháffenheit;

2. мед. Gútartigkeit f -, -en

дабрая́касны

1. (высокай якасці) von hóher Qualität; qulitatív, hóchwertig, éinwandfrei; gedíegen;

2. мед. gútartig;

дабрая́касная пухлі́на gútartige Geschwúlst

дабро́ н.

1. (усё станоўчае, добрыя справы, учынкі) Gútes (sub) n; Nützliches (sub) n; Wóhltat f -, en;

2. (маёмасць, пажыткі) Hab und Gut n -(e)s; Hábseligkeiten pl; Éigentum n, -s, -tümer;

успаміна́ць дабро́м разм. in gútem Ándenken behálten*;

зрабі́ць мно́га дабра́ viel Gútes tun*;

жада́ць [зы́чыць] каму-н дабра́ j-m álles Gúte wünschen;

за дабро́ дабро́м плаці́ць Gútes wird mit Gútem vergélten;

◊

ад дабра́ дабра́ не шука́юць ≅ wer gut sitzt, rücke nicht;

на чужо́е дабро́ нясі́ слёз вядро́ ≅ böser Gewínn fährt bald dahín

дабро́м прысл. разм. im Guten (па-добраму); fréiwillig (па добрай волі)

дабро́тнасць ж. Güte f -, Háltbarkeit f -, Qualität f -

дабро́ты мн.:

дабро́ты жыцця́ die Güter des Lébens

дабры́дзень! выкл. разм. Gúten Tag!

дабрыня́ ж. Güte f -, -n; Gútmütigkeit f -, Gútherzigkeit f -;

дабрыня́ сэ́рца Hérzensgüte; гл. тс. дабрaта

дабудава́ць, дабудо́ўваць

1. (закончыць будаўніцтва) den Bau vollénden; fértig báuen;

2. (надбудаваць) áufstocken vt; óben dazúbauen; óben ánbauen