дабро́ н.

1. (усё станоўчае, добрыя справы, учынкі) Gútes (sub) n; Nützliches (sub) n; Wóhltat f -, en;

2. (маёмасць, пажыткі) Hab und Gut n -(e)s; Hábseligkeiten pl; Éigentum n, -s, -tümer;

успаміна́ць дабро́м разм. in gútem Ándenken behálten*;

зрабі́ць мно́га дабра́ viel Gútes tun*;

жада́ць [зы́чыць] каму-н дабра́ j-m álles Gúte wünschen;

за дабро́ дабро́м плаці́ць Gútes wird mit Gútem vergélten;

◊

ад дабра́ дабра́ не шука́юць ≅ wer gut sitzt, rücke nicht;

на чужо́е дабро́ нясі́ слёз вядро́ ≅ böser Gewínn fährt bald dahín

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)