Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

даве́дачны

1. (бюро, аддзел) Áuskunfts-;

2. (літаратура) Náchschlage-

даве́дка ж.

1. (звесткі на запытанне) Áuskunft f -, -künfte;

2. (дакумент) Beschéinigung f -, -en; Áusweis m, -es, -e;

3. (пацвярджэнне) Bestätigung f -, -en;

звярну́цца па даве́дку да каго-н. j-n um Áuskunft bítten*;

наве́сці даве́дкі пра каго-н. Ermíttlungen ánstellen über j-n; Áuskünfte éinholen über j-n

даве́днік м. Náchschlagewerk n -(e)s, -e; Hándbuch n -(e)s, -bücher;

тэлефо́нны даве́днік Telefónbuch n;

чыгу́начны даве́днік Kúrsbuch n, Fáhrplan m -(e)s, -pläne

даве́зці bis zu… (D) fáhren* [bríngen*]

даве́ку прысл. (да канца жыцця) ímmer; ständig; sein gánzes Lében lang

даве́р м., даве́р’е н. Vertráuen n -s (auf A, in A, zu D – да каго-н.), Zútrauen n -s (zu D – да каго-н.);

вы́казаць даве́р sein Vertráuen áussprechen*;

карыста́цца даве́рам Vertráuen geníeßen*;

пазбаўля́ць каго-н даве́ру j-m das Vertráuen entzíehen*;

выка́зваць каму-н даве́р j-m Vertráuen entgégenbringen* [schénken];

стра́ціць даве́р (das) Vertráuen éinbüßen, in Mísskredit kómmen*;

я стра́ціў уся́кі даве́р да яго́ ich habe álles Zútrauen zu ihm verloren;

во́тум даве́ру Vertráuensvotum [-vo-] n -s

даве́ранасць ж. юрыд. (пісьмовая) Vóllmacht f -, -en; Prokúra f -, -ren;

вы́даць даве́ранасць éine Vóllmacht [éinen Vertráuensbeweis] áustellen;

даве́ранасць на вядзе́нне спраў Verhándlungsvollmacht f;

даве́ранасць на атрыма́нне гро́шай Vóllmacht für den Géldempfang;

по́ўная [агу́льная, генера́льная] даве́ранасць Blánkovollmacht f -;

дзе́йнічаць па даве́ранасці laut Vóllmacht hándeln

даве́раны

1. (надзелены даверам) bevóllmächtigt;

даве́раная асо́ба Vertráuensperson f -, -en;

2. (які дзейнічае на даручэнне) Bevóllmächtigte (sub) m -n, -n; Prokuríst m -en, -en (на прадпрыемстве)

даве́рліва прысл.;

даве́рлівасць ж. Vertráuensseligkeit f -; Léichtgläubigkeit f -; Gútgläubigkeit f -