Verbum

даве́рлівы

1. (які лёгка верыць у шчырасць) léichtgläubig; gútgläubig;

2. (заснаваны на даверы) vertráuensvoll; vertráuensselig

даве́рнік м. юрыд. Vóllmachtgeber m -s, -; Áuftraggeber m -s, -, Mandánt m -en, -en

даве́рху прысл. bis óben (hin); bis zum Ránd; voll;

насы́паць ко́шык даве́рху den Korb (bis zum Rand) voll schütten [füllen]

даве́ршаны volléndet; beéndet; ábgeschlossen; gekrönt

даве́ршваць vollénden vt; beénden vt, zum Ábschluss bríngen*; krönen vt

даве́рыцца sich ánvertrauen (каму-н. D); sich verlássen* (на каго-н. auf A) (здацца на давер)

даве́рыць, давяра́ць

1. (аказаць давер) ánvertrauen vt;

даве́рыць каму-н атрыма́ць што-н. j-n zur Inempfángnahme bevóllmächtigen;

2. (перадаць пад чыю-н адказнасць) beáuftragen vt, bevóllmächtigen vt

даве́сці

1. (даставіць да месца) hínführen vt; begléiten vt;

2. (прыводзіць да чаго-н.) zu etw. (D) führen;

3. (прывесці ў які-н стан) heránbringen*; bis dahín bríngen*, dass…;

даве́сці да слёз zum Wéinen bríngen*;

4. (пракласці, правесці да якога-н месца) bis zu… (D) führen;

даве́сці чыгу́нку да го́рада die Éisenbahn bis zur Stadt führen;

5. (зрабіць да канца) (die Sáche) vollénden vt; zu Énde führen;

6. (даказаць, пацвердзіць слушнасць) bewéisen* vt, bestätigen vt;

7. (падагнаць, прыладзіць) ánpassen vt, zusámmen passen vt, zúpassen vt;

даве́сці ако́нную ра́му éinen Fénster rahmen éinpassen;

◊

даве́сці да ве́дама j-n von etw. (D) in Kénntnis setzen

даве́сціся безас.:

мне не давяло́ся там быць ich hátte kéine Gelégenheit dort zu sein

давідна́ прысл., разм. bis Tágesanbruch; bis zur Mórgendämmerung [zum Mórgengrauen]