Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

абяца́нка ж. разм. Verspréchen n -s, -;

абяца́нкі Verspréchungen pl;

◊

кармі́ць абяца́нкамі каго-н. ≅ j-n mit Verspréchungen hínhalten*

абяца́нне н. Verspréchen n -s, -;

урачы́стае абяца́нне Gelübde n -s, -

абяца́ны verspróchen

абяца́цца

1. зал. стан verspróchen wérden;

2. высок. (даваць абяцанне, зарок) ein Gelübde áblegen

абяца́ць verspréchen* vt; gelóben vt (урачыста)

авадзе́нь м. Brémse f -, -n

ава́л м. Oval [o´vɑ:l] n -s, -e

авалі́ст м. фін. Aválgeber [-v-] m -s, -

авало́данне н.

1. (захоп) Bemächtigung f -, Besítzergreifung f -;

2. (навучэнне чаму-н.) Behérrschung f -, Méistern n -s;

авало́данне тэ́хнікай Behérrschung der Téchnik

авало́даць, авало́дваць

1. (узяць, захапіць што-н.) sich (D) áneignen; in Besítz nehmen*, Besítz ergréifen* vt (von D);

2. (кім-н., чым-н.) ergréifen* vt, sich bemächtigen (G);

авало́даць сабо́й sich fássen; sich zusámmenreißen* [zusámmennehmen*;]

3. (засвоіць што-н.) behérrschen vt; méistern vt, erlérnen vt;

авало́даць мо́вай éine Spráche behérrschen