выкру́тлівы wéndig, gewándt; geschíckt (спрытны); geríeben (бывалы); áalglatt, glatt wie ein Aal (слізкі як вугор)
вы́круціцца, выкру́чвацца
1. (быць выкручаным) sich lósschrauben;
2. зал. стан heráusgeschraubt wérden;
3. перан. разм. sich heráuswinden*, sich heráusbeißen*;
вы́круціцца з чаго-н. sich (D) aus der Pátsche hélfen*; sich aus éiner schwíerigen Láge heráuswinden*
вы́круціць, выкру́чваць
1. áusschrauben vt; heráusdrehen vt;
2. (бялізну і г. д.) áus(w)ríngen* vt (рукамі); schléudern vt (цэнтрыфугай);
3. (высвідраваць) áusbohren vt;
4. разм. (пашкодзіць):
вы́круціць нагу́ sich (D) das Bein verrénken [verknáksen]
выкруча́сты
1. gewúnden; geschlängelt;
выкруча́стая сце́жка gewúndener Pfad;
2. перан. разм. schwíerig, verwícķelt
выкрыва́льнік м. Ánkläger m -s, -
выкрыва́льніцкі beschúldigend, bezíchtigend; überprǘfend;
выкрыва́льніцкая прамо́ва Ánklagerede f -, -n
выкрыва́нне н. Entlárvung [-v-] f -, -en; Blóßstellung f - (каго-н.); Áufdeckung f -, -en, Enthüllung f -, -en (задум і г. д.)
выкрыва́ць (каго-н.) entlárven [-vən] vt; enthüllen vt, áufdecken vt (задумы, намеры);
выкрыва́ць каго-н. j-m die Lárve [-və] vom Gesícht réißen*
вы́крык м. Áufschrei m -(e)s, -e; Áusruf m -(e)s, -e; (вокліч)
вы́крыкнуць áufschreien* vi; schréiend hervórstoßen*