Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

выда́ннеI н.

1. (дзеянне) Herusgabe f -, -n; Veröffentlichung f -, -en;

выда́нне зако́на der Erlss [die Verbschiedung] ines Gestzes;

2. (твор друку) usgabe f -, -n;

спецыя́льнае выда́нне Snderausgabe f;

перыяды́чнае выда́нне Zitschrift f ; Peridika pl;

падпісно́е выда́нне Subskriptinsausgabe f;

3. (выпуск кнігі) uflage f -, -n, Editin f ;

но́вае выда́нне Nuauflage f;

год выда́ння Erschinungsjahr n -(e)s, -e (кнігі); Jhrgang m -(e)s , -gänge (часопіса)

выда́ннеII н.:

дачка́ на выда́нне разм. die hiratsfähige [erwchsene] Tchter

выдаткава́нне н. Verusgabung f -, -en

вы́даткаваны usgegeben, verusgabt; verbrucht

вы́даткавацца sich verusgaben

вы́даткаваць usgeben* vt; verusgaben (грошы); verbruchen vt (матэрыялы, боепрыпасы)

выда́ткі мн. эк. usgaben pl ; ufwendung f -; uslagen pl; Ksten pl, Spsen pl; Gebühren pl; Frtigungskosten pl;

выда́ткі абарачэ́ння Zirkulatinskosten pl;

выда́ткі вытво́рчасці Produktinskosten pl;

бягу́чыя выда́ткі lufende Ksten;

дадатко́выя выда́ткі zsätzliche usgaben [Ksten], Mhrausgaben pl, Mhrkosten pl;

накладны́я выда́ткі nkosten pl, Spsen pl, Nbenkosten pl;

няя́ўныя выда́ткі implizte Ksten;

пабо́чныя выда́ткі Spillverkosten [-v-] pl;

пастая́нныя выда́ткі fxe Ksten;

пашто́выя выда́ткі Prto n;

пла́навыя выда́ткі Plnkosten pl, Sll-Ausgaben pl;

эксплуатацы́йныя выда́ткі Betrebskosten pl;

я́ўныя выда́ткі explizte Kosten;

браць на сябе́ выда́ткі Ksten auf sich nhmen;

перавыша́ць выда́ткі Ksten überhö́hen;

кампенсава́ць выда́ткі Ksten kompenseren;

фінансава́ць выда́ткі Ksten finanzeren

выдатко́ўванне н. Verusgabung f ; usgabe f ; ufwendung f -, ufwand m -(e)s; Verbruch m -(e)s (спажыванне)

выдатко́ўваць гл. выдаткаваць

выда́тна прысл.

1. usgezeichnet, hervrragend; glänzend; vrzüglich, vrtrefflich;

2. у знач. наз. (вышэйшая адзнака) «sehr gut», «usgezeichnet»;

ву́чань атрыма́ў «выда́тна» deSchüler erhelt «sehr gut», «usgezeichnet» (ine Eins – у нямецкіх школах)