Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

выда́нне​I н.

1. (дзеянне) Heráusgabe f -, -n; Veröffentlichung f -, -en;

выда́нне зако́на der Erláss [die Verábschiedung] éines Gesétzes;

2. (твор друку) Áusgabe f -, -n;

спецыя́льнае выда́нне Sónderausgabe f;

перыяды́чнае выда́нне Zéitschrift f ; Periódika pl;

падпісно́е выда́нне Subskriptiónsausgabe f;

3. (выпуск кнігі) Áuflage f -, -n, Editión f ;

но́вае выда́нне Néuauflage f;

год выда́ння Erschéinungsjahr n -(e)s, -e (кнігі); Jáhrgang m -(e)s , -gänge (часопіса)

выда́нне​II н.:

дачка́ на выда́нне разм. die héiratsfähige [erwáchsene] Tóchter

выдаткава́нне н. Veráusgabung f -, -en

вы́даткаваны áusgegeben, veráusgabt; verbráucht

вы́даткавацца sich veráusgaben

вы́даткаваць áusgeben* vt; veráusgaben (грошы); verbráuchen vt (матэрыялы, боепрыпасы)

выда́ткі мн. эк. Áusgaben pl ; Áufwendung f -; Áuslagen pl; Kósten pl, Spésen pl; Gebühren pl; Fértigungskosten pl;

выда́ткі абарачэ́ння Zirkulatiónskosten pl;

выда́ткі вытво́рчасці Produktiónskosten pl;

бягу́чыя выда́ткі láufende Kósten;

дадатко́выя выда́ткі zúsätzliche Áusgaben [Kósten], Méhrausgaben pl, Méhrkosten pl;

накладны́я выда́ткі Únkosten pl, Spésen pl, Nébenkosten pl;

няя́ўныя выда́ткі implizíte Kósten;

пабо́чныя выда́ткі Spillóverkosten [-v-] pl;

пастая́нныя выда́ткі fíxe Kósten;

пашто́выя выда́ткі Pórto n;

пла́навыя выда́ткі Plánkosten pl, Sóll-Ausgaben pl;

эксплуатацы́йныя выда́ткі Betríebskosten pl;

я́ўныя выда́ткі explizíte Kosten;

браць на сябе́ выда́ткі Kósten auf sich néhmen;

перавыша́ць выда́ткі Kósten überhö́hen;

кампенсава́ць выда́ткі Kósten kompensíeren;

фінансава́ць выда́ткі Kósten finanzíeren

выдатко́ўванне н. Veráusgabung f ; Áusgabe f ; Áufwendung f -, Áufwand m -(e)s; Verbráuch m -(e)s (спажыванне)

выдатко́ўваць гл. выдаткаваць

выда́тна прысл.

1. áusgezeichnet, hervórragend; glänzend; vórzüglich, vórtrefflich;

2. у знач. наз. (вышэйшая адзнака) «sehr gut», «áusgezeichnet»;

ву́чань атрыма́ў «выда́тна» deSchüler erhíelt «sehr gut», «áusgezeichnet» (éine Eins – у нямецкіх школах)