Verbum

во́льная ж. гіст. Fréilassungsbrief m -(e)s, -e, Fréibrief m

во́льны

1. (свабодны) frei;

во́льны час fréie Zeit;

во́льны чалаве́к ein fréier Mensch;

2. (пра паводзіны) frei; úngebunden, úngezwungen;

во́льныя паво́дзіны ein zu fréies Benéhmen;

во́льны го́рад гіст. Fréistadt f -, -städte;

во́льны страло́к гіст. Fréischütz m -en, -n;

во́льны перакла́д éine fréie Übersétzung;

◊

во́льны каза́к разм. ein fréier [durch nichts gebúndener] Mensch

вольт​^I м. эл. Volt [vɔlt] n - і -(e)s, -

вольт​^II м. спарт. Volte [´vɔl-] f -, -n

вольт-ампе́р м. эл. Voltampere [´vɔlt-] f -, -n

Во́льфсбург м. Wólfsburg n -s

во́льха бат. Érle f -, -n

во́ля ж.

1. Wílle(n) m -(n)s, -(n);

мець сі́лу во́лі Wíllenskraft besítzen*;

чалаве́к з мо́цнай во́ляй ein wíllensstarker Mensch;

лю́дзі до́брай во́лі Ménschen guten Willens;

праяві́ць до́брую во́лю guten Wíllen zéigen [an den Tag légen];

па до́брай во́лі fréiwillig, aus fréien Stücken;

2. (свабода) Fréiheit f -;

адпусці́ць на во́лю каго-н. j-m die Fréiheit geben*, j-n fréilassen* аддз., j-n auf fréien Fuß sétzen;

даць во́лю рука́м hándgreiflich wérden;

даць во́лю пачу́ццям sich (D) séinen Gefühlen Luft máchen;

даць во́лю сляза́м séinen Tränen fréien Lauf lássen*;

даць по́ўную во́лю дзіця́ці dem Kind séinen Wíllen [séine Fréiheit] lássen*;

зда́цца на во́лю перамо́жцы sich auf Gnáde und Úngnade ergében*;

во́ляю лёсу zúfällig, der Zúfall wóllte es…

во́ляй-няво́ляй прысл. wohl oder übel; nólens volens лац [´vo:-]

вон прысл. разм. fort, weg, hináus;

выйсці вон hináusgehen* vi (s);

вы́гнаць вон fórtjagen vt, hináusjagen vt;

вон адсю́ль! fort!, raus!, hináus !;

ідзі́ вон! mach, dass du fórtkommst!, hau ab!