Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

кру́ча ж. stéiler Ábhang, Stéilhang m -(e)s, -hänge; Stéilufer n -s, - (бераг)

кру́чаны gedréht, gewúnden

кручкатво́р м. разм. Réchtsverdreher m -s, -

кручо́к м.

1. Háken m -s, -;

зашпілі́ць на кручо́к zúhaken vt, mit Háken verschlíeßen*;

расшпілі́ць кручкі́ áufhaken vt, die Háken öffnen;

рыбало́ўны кручо́к Ángelhaken m;

спускавы́ кручо́к (у зброі) Ábzug m -(e)s, -züge;

2. разм. (кручкатвор) Réchtsverdreher m -s, -;

◊

браць на кручо́к каго-н. j-n in die Fálle lócken; j-n schnáppen (разм.)

кручэ́нне н.

1. тэх. Dréhung f -, Verdréhung f -, Torsión f -; Zwírnen n -s, Zwírnung f - (вяроўкі, ніткі);

2. гл. вярчэнне

кру́шня ж. (куча камення) Stéinhaufen m -s, -

крушо́н м. (напой) Bowle [´bo:lə] f -, -n; Kardinál m -s, -näle (з белага віна)

крушы́на ж. бат. Fáulbaum m -(e)s, -bäume

крушэ́нне н.

1. Únfall m -s, -fälle, Únglück n -(e)s, -e; Katastróphe f -, -n; Schíffbruch m -(e)s, -brüche (карабля);

пацярпе́ць крушэ́нне verúnglücken vi (s); Schíffbruch erléiden; (тс. пра цягнік) entgléisen vi (s);

2. перан. Schéitern n -s, Zusámmenbruch m, Zusámmensturz m -es, -stürze;

крушэ́нне ўсі́х надзе́й das Schéitern [der Zusámmenbruch] áller Hóffnungen