Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

упа́рціцца éigensinnig [díckköpfig, hálsstarrig] sein

упа́рыцца разм. sich ábhetzen, ins Schwítzen geráten*, in Schwéiß gebádet sein

упа́рыць

1. (парачы, давесці да патрэбнага стану) bähen vt; (mit Dampf oder héißemWásser) áufweichen vt;

2. (увагнаць у пот, стаміць) zum Schwítzen bríngen*;

упа́рыць каня́ ein Pferd ábjagen [zu Schánden réiten*]

упа́свіць

1. (змагчы пасвіць) wéiden [hüten] können*;

пасту́х не ўпа́свіць каро́ў адзі́н der Hirt kann die Kühe nicht alléin hüten;

2. (адкарміць на падножным корме) mästen vt, áuffüttern vt

упа́сці

1. (зваліцца) (hín)fállen* vi (s);

2. (уваліцца, запасці ўнутр) éinfallen* vi (s), éinsinken* vi (s) (пра шчокі, вочы);

3. разм. (дайсці да цяжкага стану) geráten* vi (s);

◊

упа́сці ў ро́спач in Verzwéiflung geráten*;

упа́сці ў дзяці́нства kíndisch wérden

упаўзці́ hinéinkriechen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heréinkriechen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць)

упаўнава́жаны м. Bevóllmächtigte (sub) m -n, -n, Beáuftragte (sub) m -n, -n;

спецыя́льны ўпаўнава́жаны Sónderbeauftragte m

упаўнава́жваць, упаўнава́жыць bevóllmächtigen vt, ermächtigen vt; Vóllmacht ertéilen (каго-н. D)

упача́тку прысл. рэдк. ánfangs, zuérst, erst; zunächst (перш за ўсё)

уперава́лку прысл. разм. wátschelnd;

хадзі́ць уперава́лку wátscĥeln vi