Verbum

сысуны́ мн. заал. Säugetiere pl

сысці́

1. (спусціцца) hinúntergehen* vi (s), herúntersteigen* vi (s), herábsteigen* vi (s);

2. (пакінуць) verlássen* vt, fórtgehen* vi (s);

сысці́ з даро́гі den Weg verlássen*, vom Wég ábweichen*;

сысці́ з рэ́ек entgléisen vi (s);

сысці́ з дыста́нцыі спарт. áusscheiden* vi (s);

3. знікнуць (пра плямы) verschwínden* vi (s);

4. разм. (быць прынятым за каго-н.) ángesehen wérden (für A);

5. разм. (апынуцца прыдатным) nützlich [díenlich, táuglich, bráuchbar] sein, zustátten kómmen*, zu gebráuchen sein;

6. (выйсці) áussteigen* vi (s) (пра пасажыраў);

7. тэатр. (перастаць ставіцца) (von der Bühne) ábtreten* vi (s);

8. (пра скуру, фарбу і г. д.) ábgehen* vi (s), sich áblösen; ábbröckeln vi (s);

9. разм. (прайсці, закончыцца) zu Énde sein, énden vi; áblaufen* vi (s) (пра тэрмін);

10. (выцечы) áusfließen* vi (s), heráusfließen* vi (s) (пра вадкасць, газ і г. д.);

сысці́ кро́ўю verblúten vi (s);

◊

гэ́та не сы́дзе яму́ з рук das wird ihn téuer zu stehen kómmen;

сысці́ на нішто́ zuníchte wérden

сысці́ся

1. (сабрацца) sich versámmeln, zusámmenkommen* vi (s), zusámmentreffen* vi (s); zusámmentreten* vi (s);

2. (сустрэцца) einánder tréffen*, (sich) begégnen; aufeinánder stóßen* (сутыкнуцца);

3. (пра адзенне) zúgehen* vi (s);

по́яс не сыхо́дзіцца der Gürtel geht nicht zu;

4. (пасябраваць) sich befréunden, Fréundschaft schlíeßen*;

яны́ не сышлі́ся хара́ктарамі sie pássen nicht zueinánder; sie können sich nicht vertrágen;

5. разм. (пра інтымныя сувязі) ein Verhältnis éingehen* (з кім-н. mit D); miteinánder leben; geschléchtlich verkéhren;

6. перан. (прыйсці да згоды) überéinkommen* аддз. vi (s) (у чым-н. in D), sich éinigen (адносна чаго-н. über A), sich verständigen (über A);

яны́ сышлі́ся ў цане́ sie háben sich über den Preis [bezüglich des Préises] verständigt;

7. (супасці) zusámmenfallen* vi (s), sich décken;

усе́ паказа́нні сышлі́ся alle Áussagen stímmten überéin;

раху́нак не сыхо́дзіцца die Réchnung stimmt nicht;

8. (злучыцца) sich verbínden*, sich veréinigen (пра горы і г. д.)

сы́тасць ж. Sáttheit f -

сы́тнасць ж. Sáttheit f -; Náhrhaftigkeit f - (пажыўнасць)

сы́тны sättigend; náhrhaft (пажыўны); réichlich (шчодры, напр. абед)

сы́ты

1. (які наеўся) satt;

2. разм. (укормлены) wóhlgenährt;

3. (багаты) réichlich (пра ежу);

4. гл. сытны;

◊

сы́ты гало́днага не разуме́е der Sátte verstéht den Húngrigen nicht; ≅ s wer im Tróckenen sitzt, lacht über den Régen

сыхо́дзіцца гл. сысціся

сыхо́дзіць

1. гл. сысці;

2. перан. (размяшчацца, нахільна) ábsteigen* vi (s);

3. (з адмоўем «нe») (пастаянна знаходзіцца дзе-н.) ímmer dabéi sein, nicht verlássen*;

не сыхо́дзіць з языка́ auf der Zúnge líegen*

сыхо́дны

1. (які паніжаецца) ábsteigend, (áb)fallend;

ро́дзічы на сыхо́днай лі́ніі Verwándte ábsteigender Líni¦e;

2. фан. (пра мелодыку) fállend, terminál, ábschließend;

сыхо́дны рух то́ну (голасу) termínale [fállende] Tónführung [Melodíe];

3. матэм. (які супадае) kongruíerend, einánder déckend