страля́цца
1. (з кім
2. (застрэліцца) sich erschíeßen
страля́цца
1. (з кім
2. (застрэліцца) sich erschíeßen
страля́ць
1. schíeßen
страля́ць са стрэ́льбы mit dem Gewéhr schíeßen
страля́ць ва ўпор éinen Náhschuss ábgeben
2.
у мяне страля́е ў ву́ху ich hábe Óhrenreißen;
страля́ць вачы́ма äugeln; Áugen máchen, mit Blícken kokettíeren (какетнічаць)
страмчэ́й
пад’ём рабі́ўся ўсё страмчэ́йшы der Áufstieg wurde ímmer stéiler
страпяну́цца
1. áuffahren
2.:
сэ́рца страпяну́лася das Herz schlug bis zum Hálse
Стра́сбург
стра́сна
стра́снасць
стра́сны
1. (пра чалавека) léidenschaftlich; hítzig, héftig (гарачы); féurig (палкі); begéistert, passioníert (пра музыкантаў
2. (жаданне) léidenschaftlich, héiß, glühend
страсць
быць апанава́ным страсцю von Léidenschaft ergríffen sein;
гэ́та яго́ная страсць das ist sein Hobby [´hɔbi];
страсяну́цца erbében