страхалю́д м., страхалю́дзіна м. hässlicher Mensch
страха́р м. буд. Dáchdecker m -s, -
страхата́ ж. разм..
1. гл. страх;
2. (пагроза) Gefáhr f -; Bedróhung f -;
3. прысл. (вельмі) sehr, schrécklich, fúrchtbar
страхо́ўка ж.
1. Versícherung f -, -en; Sícherstellung f -, -en (гарантыя);
2. (сума) Versícherungssumme f -, -n;
3. (у альпінізме) Sícherungsseil n -(e)s, -e
страхо́ўшчык м. гл. страхавальнік
страхо́цце н. разм.
1. Úngetüm n -s, -e; Úngeheuer n -s, -; Úntier n -s, -e;
2. перан. гл. страхалюд, страхалюдзіна
стра́ціцца (згубіцца) verlóren géhen* vi (s)
стра́ціць verlíeren* vt; éinbüßen vt, verlústig géhen* (G), пазба́віцца (чаго-н, страціць што-н.);
стра́ціць прыто́мнасць die Besínnung verlíeren*, óhnmächtig wérden
стра́чаны verlóren;
лічы́ць што-н. стра́чаным etw. verlóren gében*;
стра́чаны час vertáne Zeit
страча́ць паэт. гл. cyстрaкаць