Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

скарыста́ны gebráucht; áusgenutzt

скарыста́ць, скарысто́ўваць (áus)nútzen vt, ausnützen vt, (be)nützen vt; Nútzen zíehen* (з чаго-н. aus D), sich (D) etw. zunútze [zu Nútze] máchen (атрымаць выгаду); áuswerten vt, verwérten vt (рэалізаваць);

до́бра скарыста́ць свой час séine Zeit gut (áus)nútzen;

скарыста́ць усе сро́дкі alle Míttel ánwenden* [éinsetzen];

скарыста́ць вы́падак éine Gelégenheit (áus)nútzen [ergréifen*, nützen, wáhrnehmen* аддз.];

скарыста́ць до́свед Érfahrungen áuswerten;

скарыста́ць абсталява́нне Áusrüstung auslasten

скары́цца sich unterwérfen*, sich unterórdnen; sich fügen (чаму-н. in A);

скары́цца абста́вінам sich in die Úmstände fügen;

скары́цца лёсу sich in sein Schícksal ergében* [fügen]

скарэ́ць

1. vertrócknen vi (s);

2. перан. verhärten (s), verknöchern vi (s), verstócken vi (s)

скасабо́чаны sprúnghaft; sprúngartig; unterbróchen

скасабо́чыцца schief und krumm wérden (пра чалавека)

скасабо́чыць ábschrägen vt; schräg ábschneiden*

скасава́нне н. Áufhebung f -, -en, Ábschaffung f -, -en; Annulíerung f -, -en (адмена); Áuflösung f -, -en (роспуск)

скасава́ць áufheben* vt; (áuf)lösen vt, annu|líeren vt (дагавор); bréchen* vt (здзелку);

скасава́ць шлюб die Ehe schéiden*;

скасава́ць зака́з ábbestellen vt

скасаву́рыцца (на каго-н на што-н.) -n von der Séite ánsehen*, j-n ánschíelen