ска́рдзіцца sich beklágen, sich beschwéren, Kláge [Beschwérde] führen (на каго-н, на што
Verbum
анлайнавы слоўнікска́ржнік
скармі́ць verfüttern
скаро́мны
скаро́мная стра́ва während der Fástenzeit verbótene Spéise
скаро́чаны
1. kurz; verkürzt; kúrzgefasst (кароткі, спрошчаны);
2.
скарпіён
скарчане́лы starr, erstárrt, steif; stéifgefroren (ад холаду)
скарчане́ць erfríeren
у мяне́ ру́кі скарчане́лі méine Hände sind fróstklamm [steif] vor Kälte
скары́нка
1. Rínde
скары́нка хле́ба Brótrinde
2. (апельсіна
скарыста́нне
скарыста́нне до́сведу die Áuswertung [Nútzung] der Erfáhrungen