Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

інстру́кцыя ж. Instruktión f -, -en; Díenstanweisung f -, -en; Ánleitung f -, -en; Vórschrift f -, -en (прадпісанне);

паво́дле інстру́кцыі laut Wéisung [Instruktión]; instruktiónsgemäß; vórschriftsmäßig;

кірава́цца інстру́кцыяй sich nach der Vórschrift ríchten

інструме́нт м. спец., тс. перан.

1. Instrumént n -(e)s, -e, Wérkzeug n -(e)s, -e, Gerät n -(e)s, -e;

ша́нцавы інструме́нт вайск. Schánzzeug n -(e)s;

чарцёжныя інструме́нты Zéichengeräte pl;

2.: муз. музы́чны інструме́нт Musíkinstrument n;

стру́нны інструме́нт Stréichinstrument n;

духавы́ інструме́нт Blásinstrument n;

уда́рны інструме́нт Schlágzeug n -(e)s, -e

інструмента́рый м. спец. Instrumentár m -s, -e, Instrumentárium n -s, -ri¦en

інсты́нкт м. псіхал., біял., тс. перан. Instínkt m -(e)s, -e; Trieb m -(e)s, -e; Natúrtrieb m;

інсты́нкт самазахава́ння Sélbsterhaltungstrieb m;

падпара́дкавацца інсты́нкту sich von séinem Instínkt léiten lássen*

інстынкты́ўна прысл., інстынкты́ўны instinktív, instinktívmäßig; únwillkürlich (неадвольны)

інстыту́т м.

1. (навуковая ўстанова) Institút n -s, -e;

навуко́ва-дасле́дчы інстыту́т Fórschungsinstitut n;

2. (вышэйшая навучальная ўстанова) Hóchschule f -, -n

інстыту́цкі Institúts-, Hóchschul-

інсулі́н м. фарм. Insulín n -s

інсу́льт м. мед. Schláganfall m -s, -fälle, Gehírnschlag m -(e)s, -schläge, Insúlt m -(e)s, -e

інсурге́нт м. гіст., перан. Insurgént m -en, -en, Áufständische (sub) m -n, -n