прытупля́цца
1. (пра нож
2. (пра пачуцці
прытупля́цца
1. (пра нож
2. (пра пачуцці
прытупля́ць
прытушы́ць
1. (паменшыць святло) ábblenden
2. (пагасіць) löschen
прытушы́ць во́гнішча das Feuer éindämpfen
пры́тча
прыты́м
прыўздыма́ць, прыўзнімаць, прыўзня́ць (ein wénig) áufheben
прыўздыма́ць што
прыўзніма́цца sich (ein wénig) erhében
прыўзня́ты leicht gehóben, erhóben;
прыўзня́ты настро́й gehóbene Stímmung;
быць у прыўзня́тым настро́і in gúter [gehóbener, féstlicher] Stímmung sein
прыўзня́цца
прыўне́сці, прыўно́сіць ergänzend hinéinbringen
прыўне́сці зво́нку von áußen herántragen