прыхарашы́ць, прыхаро́шваць
1. (ein wénig) schmücken vt; áufputzen vt;
2. перан. разм. áusschmücken vt, beschönigen vt, schön färben
прыхаро́шаны beschönigt; áufgeputzt
прыхаро́шванне н. Beschönigung f -, -en; Schönfärberéi f -
пры́хваткамі прысл. разм. mit Unterbréchungen; ab und zu; mánchmal
прыхво́рваць разм. sich schlecht fühlen, sich nicht wohl fühlen
прыхі́льнасць ж. Ánhänglichkeit f -; Ergébenheit-, Tréue f - (адданасць, вернасць)
прыхі́льнік м. Ánhänger m -s, -; Gönner m -s, - (добразычлівец); Veréhrer m -s, - (паклоннік); Bekénner m -s, - (веры, якого-н. вучэння)
прыхі́льны anhänglich, zúgetan; ergében (адданы); treu (верны)
прыхіна́цца, прыхіну́цца гл. прытуліцца
прыхіна́ць, прыхіну́ць гл. прытуліць, прытульваць, прытуляць