вар м. kóchendes [síedendes] Wásser
варагава́ць (з кім-н.) mit j-m verféindet sein; mit j-m auf dem Kríegsfuß stehen*;
варагава́ць памі́ж сабо́й sich einánder beféinden
варажба́ ж. Wáhrsagen n -s, -; Wahrsageréi f - (гаданне); Zauberéi f -, -en (вядзьмарства, чары)
варажбі́т, варажбі́тка м., ж.
1. (гадалка) Wáhrsager m -s, -, Wáhrsagerin f -, -nen; Prophét m -en, -en (вяшчун);
2. (чарадзей) Záuberer m -s, -
варажы́ць
1. (адгадваць) wáhrsagen неаддз. vt;
2. (меркаваць) vermúten vt;
3. (вабіць) bezáubern vt; in séinen Bánn zwíngen* [schlágen*]; berücken vt (зачараваць, запаланіць)
вараннё н. зборн. Rábenschwarm m -(e)s, -schwärme; Krähenschwarm m; перан. разм. Áasfresser pl, Áasgeier pl
вара́нт м. камерц. Lágerschein m - (e)s, -e
вараны́II schwarz;
вараны́ конь Ráppe m -n, -n
вараняня́ н., варанянё н. kléine Krähe