вяшча́ць
1. (прадказваць, праракаць) prophezéien vt;
2. (па радыё) sénden* vt
вяшчу́н м. уст. Prophét m -en, -en; Wáhrsager m -s, -
вяшчу́нка ж. Prophétin f -, -nen, Wáhrsagerin f -, -nen
вяшчу́нства н. Wéissagung f -, -en, Prophezéiung f -, -en
зваля́ны, ва́лены verfílzt; fílzig
ме́рын вала́х м. заал. Wállach m -s, -e