Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а в г д е ё і л м н о п р с у ш ы ю .

а о у ы э

краж^I м. (горы) Gebírgskette f -, -n, Hügelkette f

краж^II м. (калода) Klotz m -es, Klötze, Háuklotz m, Block m -(e)s, Blöcke

краі́на ж. Land n -es, Länder;

міралю́бная краі́на fríedliebendes Land;

краі́ны, які́я атрыма́лі незале́жнасць únabhängig gewórdene Länder;

краі́ны, што ста́лі на шлях развіцця́ Entwícklungsländer pl;

краі́на-член (якой-н. арганізацыі) Mítgliedsland n;

краі́ны-ўдзе́льніцы Téilnehmerländer pl;

ро́дная краі́на Héimatland n, Héimat f -

краіназна́ўства н. гл. краязнаўства

Краі́на Ацтэ́каў ж. гіст. Aztékenreich n -(e)s

Краі́на Ба́скаў ж. Báskenland n -s

край м.

1. (канец) Rand m -es, Ränder, Kánte f -, -n, Énde n -s, -n;

на са́мым краі́ ganz am Rand [Énde], am äußersten Énde;

па края́х an den Rändern, an den Énden;

пярэ́дні край (абаро́ны) вайск. Háuptkampflini¦e f -, -n;

2. (тэрыторыя) Región f -, -en;

Пале́скі край das Paléssje-Gebíet, die Región Paléssje;

3. (краіна) Land n -es, Länder;

4. (у футболе) Flügel m -s, -;

◊

на краі́ све́ту am Énde der Welt;

слу́хаць краем ву́ха mit hálbem Ohr zúhören;

на краі́ гі́белі am Ránde des Verdérbens;

це́раз край im Überfluss;

лі́цца це́раз край überlaufen* vi (s), überfließen* vi (s), überquellen* vi (s);

налі́ць да краёў rándvoll éinschenken;

хапану́ць це́раз край étwas Únangenehmes ságen [tun*];

канца́ і краю няма́ es nimmt kein Énde;

з краю ў край; ад краю да краю von éinem Énde (des Lándes) zum ánderen;

◊

мая ха́та з краю, нічо́га не зна́ю mein Náme ist Háse, ich weiß von nichts

кра́йнасць ж.

1. (крайняя ступень чаго-н.) Extrém n -s, -e;

упада́ць у кра́йнасць ins Extrém verfállen*, etw. auf die Spítze tréiben*;

2. (цяжкае становішча) äußerste Not;

даве́сці да кра́йнасці j-n bis zum Äußersten tréiben*;

да кра́йнасці разм. äußerst, im höchsten Gráde;

у кра́йнасці разм. im äußersten [schlímmsten] Fall

кра́йне прысл. разм. äußerst, sehr; máßlos (бязмерна)

кра́йні äußerst;

кра́йняя цана́ äußerster Preis;

кра́йні тэ́рмін äußerster Termín;

у кра́йнім вы́падку schlímmstenfalls, im schlímmsten [äußersten] Fall; äußerstenfalls; wenn álle Strícke réißen*;

на кра́йні вы́падак für den Nótfall;

кра́йні спра́ва ganz rechts;

кра́йні (у калоне) der links [rechts] (Stéhende)