наво́чны
1. ánschaulich; déutlich, krass;
2.:
наво́чны све́дка Áugenzeuge
наво́чны
1. ánschaulich; déutlich, krass;
2.:
наво́чны све́дка Áugenzeuge
наво́шта
наву́ка
1. Wíssenschaft
дзе́яч наву́кі Wíssenschaftler
гуманіта́рныя наву́кі Géisteswissenschaften
дакла́дная наву́ка exákte Wíssenschaft;
займа́цца якой-н наву́кай éiner Wíssenschaft náchgehen
2.
гэ́та табе́ наву́к! das soll dir éine Léhre sein!, lass dir das éine Léhre sein!
навуко́ва
навуко́ва-папуля́рны populärwissenschaftlich
навуко́ва-тэхні́чны wíssenschaftlich-téchnisch
навуко́вец
навуко́вы wíssenschaftlich;
навуко́вы рабо́тнік Wíssenschaftler
з навуко́вага пу́нкту по́гляду vom wíssenschaftlichen Stándpunkt aus;
займа́цца навуко́вай пра́цай sich wíssenschaftlich betätigen
навуча́льна
навуча́льны (які мае дачыненне да вучобы) Léhr-, Únterrichts-, Schul-; Stúdi¦en-, Bíldungs-;
навуча́льная ўстано́ва Bíldungseinrichtung
навуча́льны год Léhrjahr
прарэ́ктар па навуча́льнай рабо́це Proréktor für Stúdi¦enangelegenheiten