выраша́льны
1. lösbar;
2. (рашучы) entschéidend;
выраша́льны аргуме́нт entschéidendes [dúrchschlagendes] Argumént;
мець выраша́льнае значэ́нне áusschlaggebend [entschéidend] sein;
выраша́льны по́спех ein dúrchschlagender Erfólg
выраша́льны
1. lösbar;
2. (рашучы) entschéidend;
выраша́льны аргуме́нт entschéidendes [dúrchschlagendes] Argumént;
мець выраша́льнае значэ́нне áusschlaggebend [entschéidend] sein;
выраша́льны по́спех ein dúrchschlagender Erfólg
вы́рашаны
1. (пра задачу, пытанне
2. (пра рознагалоссі) beséitigt, beréinigt, behóben
выраша́цца
1. (пра справу, пытанне
выраша́ць, вы́рашыць
1. (прыняць рашэнне) beschlíeßen
2. (пытанне
выраша́ць ця́жкую зада́чу éine hárte Nuss knácken;
выраша́ць чый-н лёс
выраша́ць лёс чаго
вы́рашыцца
1. (пра пытанне, справу
вырашэ́нне
вы́рваны áusgerissen, heráusgerissen; entríssen (у каго
вы́рвацца
1. sich lósreißen
вы́рвацца напе́рад éinen Vórsprung gewínnen
2.
у мяне́ вы́рвалася сло́ва mir ist ein Wort entschlüpft [heráusgerutscht];
стогн вы́рваўся з яго́ грудзе́й ein Séufzer entráng sich séiner Brust; er tat éinen tíefen Séufzer
вы́рваць I
1. áusreißen
2.
вы́рваць прызна́нне ў каго н
вы́рваць II