зубе́ц м.
1. тэх. (востры выступ на інструменце і г. д.) Zahn m -(e)s, Zähne;
2. архіт. (надбудова на сцяне) Zínne f -, -n
зубі́ла н. тэх. Méißel m -s, -
зубі́ць тэх. éinkerben vt, éinschneiden* vt
зубны́
1. Zahn-;
зубны́ боль Záhnschmerzen pl, Záhnweh n -s;
2.:
зубны́ гук лінгв. Dentállaut m -(e)s, -e, Záhnlaut m
зубо́к м.
1. Zähnchen n -s, -;
◊
папа́сці каму-н на зубо́к das Ópfer von j-s Gespött [Schikáne] wérden;
2. (часнаку) Knóblauchzehe f -, -n;
3. гл. зубец
зубо́ўны:
зубо́ўны скры́гат Zähneknirschen n -s
зубр м. заал. Wísent m -(e)s, -e
зубро́ўка ж. Subróuka m -s (ein Alkoholgetränk in Belarus und Polen)
зубры́ла м., ж. разм. Óchser m -s, -, Büffler m -s, -; Büfflerin f -, -nen (пра асобу жаночага полу)
зубры́ць разм. páuken vt, vi, óchsen vt, vi, büffeln vt, vi, sich (D) etw. éinpauken