Verbum

зада́ць

1. áufgeben* vt;

зада́ць уро́к éine Aufgabe stéllen [áufgeben*];

2. (корму) (vór)schütten vt;

3. разм. (адлупцаваць) verprügeln vt, verdréschen* vt;

зада́ць пыта́нне éine Fráge stéllen;

зада́ць стра́ху каму-н. j-m Angst [éinen Schreck] éinjagen

зада́ча ж.

1. Áufgabe f -, -n; Problém n -s, -e;

баява́я зада́ча вайск. Geféchtsaufgabe f, Kámpfauftrag m -(e)s, -träge;

гало́ўная [асно́ўная] зада́ча Háuptaufgabe f;

спецыя́льная зада́ча Sónderaufgabe f;

паста́віць сабе́ зада́чу sich (D) éine Áufgabe stéllen;

пе́рад намі паўста́ла зада́ча uns ist die Áufgabe erwáchsen;

рашы́ць [вы́канаць] зада́чу éine Áufgabe lösen, éinen Áuftrag erfüllen;

спра́віцца з зада́чай éine Áufgabe bewältigen [méistern], éiner Áufgabe gerécht wérden;

2. матэм. Áufgabe f -, -n;

арыфметы́чная зада́ча Réchenaufgabe f;

рашы́ць [развяза́ць] зада́чу éine Áufgabe lösen

задво́ркі мн. Hínterhof m -(e)s, -höfe

задзёр м. Übermut m -(e)s; Éifer m -s, Féuer n -s (гарачнасць); Hítzigkeit f -, Héftigkeit f - (запальчывасць)

задзіма́ць

1. (пра вецер, мяцеліцу) ánfangen* zu blásen;

задзьму́ў ве́цер ein Wind kam auf;

2. (тушыць) áusblasen* vt, áuslöschen vt, áuspusten vt

задзі́ра м., ж. разм. Stréithammel m -s, -, Stréithahn m -(e)s, -hähne; Zänker m -s, -

задзіра́цца (пра сукенку і пад.) sich hében*

задзіра́ць

1. (hóch)hében* vt, in die Höhe hében*;

◊

задзіра́ць нос die Náse hoch trágen*, hóchnäsig wérden, wíchtig tun*;

не задзіра́й но́са! hab dich nicht so!

задзі́рліва прысл. stréitsüchtig, händelsuchend

задзі́рлівасць ж. Ráuflust f -, Ráufsucht f -; stréitsüchtiges Wésen