загру́знуць
1. stécken bléiben*, éinsinken* vi (s);
загру́знуць у бру́дзе im Schmutz [Dreck (разм.)] stécken bléiben*;
2. перан. (апынуцца ў цяжкім становішчы) hängen bléiben*, sich verstrícken
загруката́ць, загру́каць ánfangen* zu póltern [zu ráttern]; ánfangen* zu kráchen [zu róllen, zu dónnern, zu gróllen] (пра гром)
загры́вак м.
1. (у каня) Wíderrist m -(e)s, -e;
2. разм. Geníck n -(e)s, -e, Nácken m -s, -;
◊
атрыма́ць па загры́ўку eins aufs Dach bekómmen*
загры́зці
1. (насмерць) tótbeißen аддз. vt, zu Tóde béißen*; zerréißen* vt, zerfléischen vt (разадраць на кавалкі);
2. перан. разм. zéhren vi, fréssen* vi, nagén vi (каго-н. an D)
загрыме́ць ánfangen* zu dónnern [zu dröhnen]
ЗАГС (тс. загс: запіс актаў грамадзянскага стану) Standesamt n
загубі́цца
1. (знікнуць, прапасці) sich verlíeren*; verschwínden* vi (s);
2. разм. (згубіцца) verlóren géhen*; abhánden kómmen*, flöten géhen* (разм.)
загубі́ць разм.
1. (пагубіць) zu Grúnde [zugrúnde] ríchten;
загубі́ць каго-н. j-n ins Verdérben stürzen;
ён загубі́ў сваё здаро́ўе er hat séine Gesúndheit zu Grúnde geríchtet [ruiníert];
2. (марна патраціць час, грошы і г. д.) (nútzlos) vergéuden vt, verschwénden vt; vertrödeln vt (час)
загуля́цца
1. (захапіцца гульнёй) sich ins Spiel vertíefen;
2. (гуляць надта доўга) über dem Spiel die Zeit vergéssen*;
3. разм. пагард. (п’янстваваць) zéchen vi, féiern vi