сфігмагра́фія, ‑і, ж.
Спец. Графічны запіс біцця пульсу з дапамогай сфігмографа.
сфігмо́граф, ‑а, м.
Спец. Прыбор для графічнай рэгістрацыі біцця пульсу.
[Ад грэч. sphygmós — пульсацыя крыві, пульс і grápho — пішу.]
сфінкс, ‑а, м.
1. У старажытным Егіпце — каменная скульптура ляжачага льва з чалавечай галавой, якая ўвасабляла магутнасць фараона.
2. У старажытнагрэчаскай міфалогіі — крылатая істота з тулавам ільва, з галавой жанчыны, якая забівала падарожнікаў, што не маглі разгадаць зададзеную загадку. // Пра таго, хто (або тое, што) з’яўляецца загадкай, хто (што) незразумелы (незразумела) для іншых. Вікця — дзяўчына, якую чакае Веньямін, — таксама казка. Сфінкс. Навуменка.
3. Малпа з роду павіянаў.
4. Род буйных матылёў.
[Грэч. sphinx.]
сфі́нктэр, ‑а, м.
Спец. Кольцападобная мышца, скарачэнне якой замыкае або звужвае якую‑н. вонкавую адтуліну або выхад з трубчастага органа. Сфінктэр прамой кішкі.
[Грэч. sphinktēr.]
сфрагі́стыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.
Дапаможная гістарычная дысцыпліна, якая вывучае пячаткі.
[Ад грэч. sphragis — пячатка.]
сфугава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад сфугаваць.
сфугава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе; зак., што.
Спец. Выстругаць з мэтаю выроўнівання (напрыклад, краі дошак фуганкам). // Шчыльна прыгнаць і склеіць краямі (выструганыя часткі).
сфуго́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да сфугоўваць.
сфуго́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да сфугаваць.
схава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад схаваць.
2. у знач. прым. Такі, што не бачны, укрыты ад чыйго‑н. вока. На праспект твае [Мінск] іду — Плёск Нямігі схаванай чую. Бураўкін.
3. у знач. прым. Які не выказваецца яўна, утойваецца. Лёдзя са схаваным спалохам і непрыязнасцю ўпотай, знізу ўверх, паглядала на бацьку. Карпаў. — Ай, тут Лідка ў чалавека хоча пашпарт праверыць. Я думаю, што гэтым ты павінна заняцца, а не яна, — са схаваным смехам сказала Жэня. Дамашэвіч.
4. у знач. прым. Які ўласцівы каму‑, чаму‑н., але яшчэ не выявіўся. Даніла таксама з дакорам зірнуў на бацьку, не зразумеўшы таго схаванага сэнсу, які меў на ўвазе стары. Сабаленка.