заясне́ць, ‑ее;
1. Вылучыцца сваёй яснай афарбоўкай, паказацца (пра што‑н. яснае).
2. Пачаць яснець, стаць ясным.
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuзая́ўка, ‑і,
1. Афіцыяльная заява аб сваіх правах або атрыманні правоў на што‑н.
2. Заява з патрабаваннем чаго‑н., з просьбай аб чым‑н.
зая́ўкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
зая́ўлены, ‑ая, ‑ае.
заяўля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца.
заяўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
зая́ўнік, ‑а,
Той, хто робіць заяву, заяўку.
зая́ўніца, ‑ы,
зая́хкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
за́яц, зайца,
1. Невялікі звярок атрада грызуноў, з доўгімі заднімі нагамі, доўгімі вушамі і кароткім хвастом.
2.
•••