зачу́млены, ‑ая, ‑ае.
Заражаны чумой. Зачумленае месца. Зачумленая жывёла. / у знач. наз. зачу́млены, ‑ага, м.; зачу́мленая, ‑ай, ж. [Валодзя] нахіліўся да дзяўчыны, відаць, намерваючыся ўзяць яе за руку, але Ларыса адхінулася ад яго, як ад зачумленага. Даніленка.
зачу́хацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Пачаць чухацца.
зачу́хаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць чухаць.
зачу́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе; зак., каго-што.
Абл. Пачуць. На золку Даніла выйшаў на двор і зачуў: як быццам грукаюць капыты на вуліцы. Лужанін.
зачха́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Пачаць часта чхаць. Горкі пыл, якога ён наглытаўся, непрыемна пяршыў у горле, і немец зачхаўся. Якімовіч.
зачха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць чхаць.
зачы́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Пачаць чыкаць.
зачыкільга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць чыкільгаць. / Пайсці, кульгаючы, чыкільгаючы. [Аляксей] рашуча зачыкільгаў да акна. Карпаў.
зачыкільгі́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Пачаць чыкільгікаць. // Пайсці, кульгаючы, чыкільгікаючы. Язэп зачыкільгікаў да дзвярэй. Асіпенка.
зачыкіля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак.
Разм. Пачаць чыкіляць. // Пайсці, кульгаючы, чыкіляючы.