Verbum

зацугля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго.

Закласці ў рот каню цуглі; закілзаць. — Зацугляй каня, а то, глядзі, разнясе! — крыкнуў наўздагон селяніну другі фурманшчык. Колас. / у перан. ужыв. Усе дзівіліся, як Юлька зацугляла Анкуду, шалёную дурноту з галавы выбіла. Карамазаў.

зацукрава́цца, ‑руецца; зак.

Загусцець, выдзеліўшы цукар (пра варэнне, мёд). Мёд зацукраваўся.

зацукрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Прыгатаваць у цукровым сіропе (фрукты, ягады). Зацукраваць вішні.

зацукро́ўвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да зацукравацца.

2. Зал. да зацукроўваць.

зацукро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да зацукраваць.

зацурча́ць і зацурчэ́ць, ‑чыць; зак.

Разм. Пачаць цурчаць, цурчэць.

зацухмо́лены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад зацухмоліць.

2. у знач. прым. Брудны, зашмальцаваны. Салдаты былі апрануты ў шынялі, у зацухмоленыя ватоўкі, папахі, кубанкі, зялёныя шапкі. Грахоўскі.

зацухмо́ліцца, ‑люся, ‑лішся, ‑ліцца; зак.

Разм. Зацухмоліць сябе; зашмальцавацца.

зацухмо́ліць, ‑ло, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Разм. Забрудзіць, запэцкаць што‑н. Зацухмоліць сукенку.

зацухмо́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да зацухмоліцца.

2. Зал. да зацухмольваць.