Verbum

заходне...,

Першая састаўная частка складаных слоў, якая па значэнню адпавядае слову «заходні»: заходнебеларускі, заходнеславянскі.

захо́дні, ‑яя, ‑яе.

1. Які знаходзіцца на захадзе, які ідзе з захаду, проціл. усходні. Заходняя частка краіны. Заходні напрамак. Заходні вецер.

2. Які мае адносіны да Захаду. Заходняя культура. Заходняя мода.

захо́днік, ‑а, м.

Прыхільнік заходніцтва. Гурток заходнікаў.

захо́дніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да заходніцтва, да заходніка. Заходніцкія ідэі.

захо́дніцтва, ‑а, н.

Грамадская плынь у Расіі ў 30–50‑я гады 19 ст., прадстаўнік якой, у адрозненне ад славянафілаў, адстойвалі для Расіі заходнееўрапейскі, капіталістычны шлях развіцця.

захо́п, ‑у, м.

1. Дзеянне паводле дзеясл. захопліваць — захапіць (у 1 знач.).

2. Гвалтоўнае прысваенне чаго‑н., авалоданне чым‑н. Захоп улады. Захоп тэрыторыі. Захоп сялянамі памешчыцкіх зямель.

3. Тое, што і захват.

захо́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад захапіць.

захо́пліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. захопліваць — захапіць.

захо́плівацца, ‑аецца; незак.

Зал. да захопліваць.

захо́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да захапіць.