Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu

затупі́цца, ‑туліцца; зак.

Стаць тупым; ступіцца. Нож затупіўся. Тапор затупіўся.

затупі́ць, ‑туплю, ‑тупіш, ‑тупіць; зак., што.

Зрабіць тупым. Затупіць брытву. Затупіць нажніцы.

зату́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад затупіць.

зату́плівацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да затупіцца.

2. Зал. да затупліваць.

зату́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да затупіць.

затупля́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да затупіцца.

2. Зал. да затупляць.

затупля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да затупіць.

затурбава́цца, ‑буюся, ‑буешся, ‑буецца; зак.

Пачаць турбавацца.

затурбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак.

Пачаць турбаваць.

затуры́ць, ‑туру, ‑турыш, ‑турыць; зак., каго-што.

Разм. Загнаць, увагнаць каго‑н. куды‑н. Затурыць кароў у хлеў. // Занесці, зацягнуць куды‑н. (звычайна пра што‑н. цяжкае, вялікае). Яшчэ ноччу затурыў [Езуп] усе бутэлькі ў возера і спусціў у ваду. Броўка.