Verbum

засухаўсто́йлівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць засухаўстойлівага.

засухаўсто́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Здольны пераносіць засуху (пра расліны). Засухаўстойлівы сорт пшаніцы.

засу́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад засушыць.

засу́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. засушваць — засушыць.

засу́швацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да засушыцца.

2. Зал. да засушваць.

засу́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да засушыць.

засу́шлівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць засушлівага.

засу́шлівы, ‑ая, ‑ае.

1. Які суправаджаецца засухай. Засушлівы год. Засушлівае лета.

2. У якім часта бываюць засухі. Засушлівыя раёны.

засушы́цца, ‑сушыцца; зак.

Страціўшы вільгаць, зрабіцца сухім. Кветкі добра засушыліся.

засушы́ць, ‑сушу, ‑сушыш, ‑сушыць; зак., каго-што.

1. Зрабіць сухім; высушыць. Засушыць кляновы ліст. Засушыць рыбіну.

2. перан. Разм. Пазбавіць жывасці, яркасці, выразнасці. Засушыць спектакль. □ Кірыла сумна ўсміхнуўся: ён не вельмі багаты на метафары і параўнанні. Заўсёды пакутліва шукаць іх, каб былі трапныя, арыгінальныя. Ён вінаваціць газету — яна засушыла. Шамякін.

3. перан. Разм. Прыпыніць, спыніць, развіццё чаго‑н. Засушыць ён можа справу, — І цябе й тваю заяву — Пад сукно. Крапіва.