Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя-.
абвгдеёжзілмноруыэюя-.’

заструга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Стругаючы, зрабіць што‑н. вострым. Застругаць аловак.

застру́гвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да застругваць.

застру́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да застругаць.

заструме́ніцца, ‑ніцца; зак.

Пачаць струменіцца.

заструме́ніць, ‑ніць; зак.

Пачаць струменіць.

застрыга́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. застрыгаць.

2. Абрад выстрыгання валасоў у маладой перад пасадам.

застрыга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да застрыгчы ​1.

застры́гчы ​1, ‑стрыгу, ‑стрыжэш, ‑стрыжэ; ‑стрыжом, ‑стрыжаце; зак., каго.

Разм. Выстрыгчы крыху поўсці і пад. з мэтай зрабіць знак, метку.

застры́гчы ​2, ‑стрыгу, ‑стрыжэш, ‑стрыжэ; ‑стрыжом, ‑стрыжаце; зак., каго.

Разм. Пачаць стрыгчы.

застрэ́ліцца, ‑люся, ‑лішся, ‑ліцца; зак.

Забіць сябе з агнястрэльнай зброі.

застрэ́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., каго.

Забіць з агнястрэльнай зброі. Застрэліць ваўка. Застрэліць каршуна.