Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя-.
абвгдеёжзілмноруыэюя-.’

зары́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., што.

Спец. Запусціць у вадаём рыбу для размнажэння. Зарыбіць сажалку.

зары́бленне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зарыбляць — зарыбіць.

зары́блены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад зарыбіць.

зарыбля́цца, ‑яецца; незак.

Зал. да зарыбляць.

зарыбля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да зарыбіць.

за́рыва,

гл. зарава.

зарыва́цца ​1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да зарыцца.

зарыва́цца ​2, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да зарвацца.

зарыва́ць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да варыць.

зарыва́ць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да зарваць.

зарыга́ць ​1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Запэцкаць ванітамі.

зарыга́ць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Пачаць рыгаць.

з’арыгіна́льнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Паступіць арыгінальна, не так, як усе.