Verbum

выбуховы, ✂.

Які мае дачыненне да выбуху (у 1 знач.), з’яўляецца вынікам выбуху або здольны ўтварыць выбух ці здольны ўзрывацца.

• Выбуховая хваля.
• Выбуховыя рэчывы.

выбыць, ✂; зак. (афіц.).

Перастаць знаходзіцца або лічыцца дзе-небудзь.

• В. з горада.
• В. у камандзіроўку.
• В. са строю.

|| незак. выбываць, ✂.

|| наз. выбыццё, ✂.

вывад, ✂, м.

1. гл. вывесці.

2. Суджэнне, якое лагічна вынікае з меркаванняў.

   • Тэарэтычныя, практычныя вывады.

3. Провад або прыстасаванне, прызначанае для сувязі са знешнім асяроддзем (спец.).

|| прым. вывадны, ✂.

вывадак, ✂, м.

Птушаняты або дзеці млекакормячых, якія жывуць яшчэ разам.

• Вераб’іны в.
• Воўчы в.

|| прым. вывадкавы, ✂.

вывадка, ✂, ж.

1. гл. вывесці.

2. Вывад коней для агляду ці размінкі (спец.).

|| прым. вывадкавы, ✂.

выважыць, ✂; зак.

1. Узважваючы, вызначыць вагу (спец.).

   • В. тару.

2. Вывернуць рычагом.

   • Насілу пень выважылі.

|| незак. выважваць, ✂.

вывазіць, ✂; зак.

Перавозячы часткамі, вывезці поўнасцю.

• В. увесь гной на поле.

вываліцца, ✂; зак.

Выпасці, упасці адкуль-н.

• В. з воза.
• Кніга вывалілася з рук.

|| незак. вывальвацца, ✂.

вываліць, ✂; зак.

Выкульваючы, выдаліць адкуль-н.

• В. седакоў з саней.

|| незак. вывальваць, ✂.

выварат, ✂, м.

1. Унутраны, левы бок тканіны, адзення.

   • В. аднабаковага трыкатажу.

2. Становішча, пры якім орган ці яго частка вывернуты ўнутраным бокам наверх (спец.).

   • В. павек.

3. Тое, што і выварацень.

|| прым. вываратны, ✂.