Verbum

выбарнасць, ✂, ж.

Замяшчэнне пасад шляхам выбараў.

• Прынцып выбарнасці.
• В. органаў кіравання і кантролю.

выбарны, ✂.

Які займае пасаду шляхам выбараў.

• Выбарная пасада.

выбарчы, ✂.

Які мае адносіны да выбараў.

• В. закон.
• В. ўчастак.
• В. бюлетэнь.

выбаршчык, ✂, м.

1. Той, хто ўдзельнічае ў выбарах або мае на гэта права.

   • Сустрэча дэпутата з выбаршчыкамі.

2. Пры двухступенных або многаступенных выбарах — асоба, упаўнаважаная для ўдзелу ў выбарах.

|| ж. выбаршчыца, ✂.

|| прым. выбаршчыцкі, ✂.

выбары, ✂.

Выбранне шляхам галасавання дэпутатаў, службовых асоб, членаў арганізацыі.

• В. ў Вярхоўны Савет.

выбачальны, ✂ (кніжн.).

Які заслугоўвае выбачэння, даравальны.

• В. ўчынак.
• В. тон.

|| наз. выбачальнасць, ✂.

выбачаць, ✂; незак.

1. Не караць за што-н., дараваць.

   • Выбачай мне за спазненне.

2. выбачай(це). Ужыв. пры звароце да каго-н. (часам як пабочнае), калі просяць прабачэння за турботы, непрыемнасць і пад.

   • Выбачайце, тут я пагарачыўся.

|| зак. выбачыць, ✂.

выбачлівы, ✂ (кніжн.).

Які выказвае выбачэнне.

• В. тон.

|| наз. выбачлівасць, ✂.

выбачэнне, ✂, н.

Дараванне віны; тое, што і прабачэнне.

выбегчы, ✂; зак.

1. Выйсці адкуль-н., накіравацца адкуль-н., куды-н., рухаючыся бягом.

   • В. з хаты.
   • З лесу выбег лось.

2. Выцечы адкуль-н. цераз край.

   • Выбегла малако з каструлі.

|| незак. выбягаць, ✂.