Verbum

дрэсіроўшчык, ✂, м.

Той, хто займаецца дрэсіроўкай.

• Д. звяроў.

|| ж. дрэсіроўшчыца, ✂.

|| прым. дрэсіроўшчыцкі, ✂.

дрэўка, ✂, н.

Выструганая палка, да якой прымацоўваецца сцяг.

|| прым. дрэўкавы, ✂.

дрэўны, ✂.

Які здабываецца з дрэва.

• Дрэўная смала.

дуалізм, ✂, м.

Філасофскі кірунак, які, у супрацьлегласць манізму, прызнае ў аснове свету два незалежныя і раўнапраўныя пачаткі: матэрыю і дух.

|| прым. дуалістычны, ✂.

дуб, ✂, м.

1. Буйное ліставое дрэва сямейства букавых з цвёрдай драўнінай і пладамі-жалудамі.

   • Д. галлё распусціў.

2. толькі адз. Драўніна гэтага дрэва.

   • Бочка з дубу.

◊

• Дуба даць (разм.) — памерці.

|| памянш.-ласк. дубок, ✂ і дубочак, ✂.

|| прым. дубовы, ✂.

дубаваты, ✂ (разм.).

Тупы, някемлівы, нявыхаваны.

• Д. хлопец.

|| наз. дубаватасць, ✂.

дубальтовы, ✂ (разм.).

1. Падвойны.

   • Дубальтовыя рамы.

2. Які мае два ствалы (пра ружжо).

дубальтоўка, ✂, ж.

Двухствольнае паляўнічае ружжо.

• Тульская д.

дубец, ✂, м.

Тонкі гібкі прут.

• З дубцоў плятуць кашы.
• Не гані каня дубцом, а гані аўсом (з нар.).

|| памянш. дубчык, ✂.

дубець, ✂; незак.

1. Мерзнуць, калець.

   • Не зайздросная справа д. на марозе.

2. Зацвердзяваць, карчанець (пра труп); цвярдзець, лубянець ад холаду.

   • Кажух дубее на холадзе.