Verbum

грыва, ✂, ж.

Доўгія валасы на шыі некаторых жывёл.

• Конская г.

грывасты, ✂ (разм.).

З вялікай грывай.

грывісты, ✂.

У назвах некаторых жывёл: які мае грыву, напр.

• Г. баран.

грыжа, ✂, ж.

1. Хвароба брушной поласці, звязаная з выпадзеннем пад скуру часткі якога-н. унутранага органа.

2. Выпучаны такім чынам орган.

|| прым. грыжавы, ✂.

грызлі, нескл., м.

Паўночнаамерыканскі буры мядзведзь.

грызня, ✂, ж.

1. Бойка паміж жывёламі.

   • Г. сабак.

2. перан. Жорсткая сварка, спрэчка.

   • Кожны вечар у хаце пачыналася г.

грызун, ✂, м.

Млекакормячае (вавёрка, суслік, мыш, заяц і інш.) з доўгімі пярэднімі зубамі.

• Атрад грызуноў.

грызці, ✂; незак.

1. Раскусваць зубамі што-н. цвёрдае.

   • Г. морквіну.
   • Г. костку.

2. перан. Пастаянна папракаць, прыдзірацца, сварыцца.

3. перан. Не даваць спакою, мучыць.

   • Мяне грызе пакутлівая думка.

|| аднакр. грызануць, ✂.

|| зак. разгрызці, ✂.

|| наз. грызенне, ✂.

грызціся, ✂; незак.

1. Кусаць адзін аднаго зубамі (пра жывёл).

   • Сабакі грызуцца.

2. перан. Сварыцца, лаяцца адзін з адным.

   • Яны грызуцца паміж сабой.

|| зак. пагрызціся, ✂.

грыльяж, ✂, м.

Гатунак шакаладных цукерак з пражанымі арэхамі ці міндалем.

|| прым. грыльяжны, ✂.